solki_t's profileo(‧""‧)o 안녕하세요（*⌒ヮ⌒*）PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
o(‧""‧)o 안녕하세요（*⌒ヮ⌒*）사랑해요 솔기
August 20 สัญญาแม้ว่าไม่ได้พบกัน แต่ฉันก็มีเธอใกล้ๆ
แม้เธอนั้นอยู่แสนไกล แต่ฉันก็มั่นใจว่าทั้งสองเรา จะต้องผ่านพ้น วันคืนที่เหงา เพราะหัวใจ สองเราไม่ห่างกัน * อย่ากลัวว่าวันเวลาจะทำให้เธอต้องเสียใจ หรือความห่างไกลจะทำให้ใจฉันไหวหวั่น ข้อความเหล่านี้ ทุกๆคำ จะคอยแทนคำสัญญา ให้เธอได้รู้ว่าไม่ว่ามันจะนานสักเท่าไหร่ จะไม่มีใครมีความสำคัญและสูงค่า ให้คำพูดฉัน แทนคำสัญญาให้รู้ว่า (รักเธอ) ที่เอาเพลงนี้มาเริ่มเขียนสแปสอาจเปนเพราะว่าเนื้อหาของเพลงนี้มันช่างเข้ากับ เราเหลือเกินเราสองคนอยู่ห่างไกลกัน เวลา และ ระยะทางจะเปนเครื่อพิสูจน์เรา
ท่อนฮุคของเพลงนี้ โดนมากๆๆเรย แทนคำสัญญาของฉัน
ตอนนี้ว่าจะอัพสแปสตอนวันแม่แล้วอ่ะครับ แต่พอดียุ่งนิดหน่อยก็เรยไม่ได้อัพ
อาทิตย์ที่ผ่านมาทุกข์มาก สัปดาห์นรกมีจริงๆๆ สอบมิคเทอมนั้นเอง
เหนื่อยมากและท้อด้วย ล้าสุดๆๆกว่าจะสอบเสร็จนี้ก็เหลือ อีกสองวิชาที่นัดสอบ
นอกตาราง เพื่อนๆๆที่เรียนมหาลัยคงรู้สึกเหมือนกันนะ เวลาเจอการสอบ
สอบเสร็จก็กลับมาบ้าน ตรงกับวันแม่พอดีเรย ดีจัง
จะได้กลับบ้านมาหาแม่ วันแม่ทั้งทีก็อยากจะพาแม่ไปเที่ยวนู้นเที่ยวนี้บ้าง
แต่ก็ไม่ได้ไปไหนเรย อยู่แต่บ้าน เหนื่อยอ่ะ เบื่อกับการเดินทางแล้ว อยากอยู่กับ
แม่ที่บ้าน อยู่บ้านเราดีที่สุดแล้ว ใครที่นานๆกลับบ้านที บอกว่าบ้านน่าเบื่อไม่
อยากกลับ ลองกลับดูเถอะครับแล้วจะรู้ว่า มีคนบางคนเค้าดีใจที่คุณกลับมา
อ่ะนะ เขียนมาเรื่อยๆๆเริ่มจะนึกไม่ออกแล้ว
ช่วงนี้ก็ห่างๆๆการเที่ยวนู้นเที่ยวนี้เหมือนกัน อยากไปอยู่ แต่เพื่อนๆๆไม่มี
โครงการไปไหนกันเรย คิดถึงทุกๆๆคนจิงๆ อยากกลับมา เจอกันอีกนะเพื่อน
รุ่น5 ทุกคน ไม่มีเพื่อนคนไหนดีเท่า พวกเราอีกแล้ว ถ้ามีโอกาสเจอกันอีก
หาเวลาไปเที่ยวกันหน่อยนะ ทุกๆๆคนช่วงนี้ถ้าว่างๆๆนะก็จะไปเที่ยวกรุงเทพฯ
แน่นอน (เพราะว่ามีบางคนรออยู่อ่ะ) อยากไปหาเพื่อนๆ
จะได้ไปเที่ยวทะเลด้วยไม่ได้ไปนานละ เที่ยวคนเดวคงไม่สนุกแน่ถ้าไม่มี
เพื่อนที่รู้ใจเราเคยคิดนะ ว่าจบไปทำงาน เราจะได้เจอกันอีกไหม เดวพอจอไป
ทำงานกันหมดต่างคนก็ไม่มีเวลากันอีกนะเพื่อน ตอนนี้ละเที่ยวเรยอีกอย่างเงิน
ก็ไม่ได้หาเอง เที่ยวๆๆไปก่อนเดวค่อยเอามาใช้คืนให้แม่นะ อิอิ ไม่รู้จะเขียนถึง
อารายอีกดีอ่ะ เน็ตอยู่หอก็เน่ามากอัพสแปสไม่ได้เรย ต้องกลับมาบ้านก่อน
ถึงจะอัพได้อ่ะมีหลายคน เข้ามาในสแปสของเราแล้วถามว่า สิ่งไหนที่บอกว่านี้
เปนสแปสของเราเพราะว่าดูผ่านๆๆคงคิดว่าเปนสแปส ของผู้หญิง แน่ๆๆ และ
ไม่มีอารายแสดงว่าเจ้าของสแปสคือใครเรยอย่างน้อยชื่อสแปสก็เปนของเรานะ
(ถ้ามันเปลี่ยนได้เราคงเปลี่ยนแล้วอ่ะ) ช่วงนี้ฝนตกบ่อยก็ดูแลสุขภาพกันหน่อยนะ
อยากเปลี่ยนเพลงในสแปส แต่มันเปลี่ยนรูปแบบใหม่เรา ก็เรยไม่รู้ว่า มันเปลี่ยนเพลง
ไงอ่ะ ถ้าใครรู้ช่วยโพสบอกด้วยนะครับ หมดอารายจะเขียนแล้ว ก่อนจะเขียนทำไม
มันนึกได้มากกว่านี้นะ แต่พอมาเขียนจิงๆๆ นึกไม่ออก
ปล.เพลงข้างบนฝากให้ยัยตัวร้ายนะ แล้วอย่าเก็บไปน้อยใจอีกละนะ อิอิ
ปล2.ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาเม้นให้ ทั้งที่ไม่อยากเม้นเรย (โดนบังคับมา อิอิ)
ปล3.ขอบคุณแม่ สำหรับทุกๆๆอย่างที่ลูกคนคนนี้ต้องการ แม้จะมีบ่นบ้างแต่ก็ให้
แม่ครับวันแม่ปีนี้ ไม่มีอารายให้แม่เรย นอกจาก ความรักที่มีให้แม่นะ ^_^
ปล4.ขอบคุณพี่บอย โกสิยพงษ์ที่เขียนเพลงสัญญานะครับทุกเพลงของพี่สุดยอดมาก
July 09 for you my love♡การที่เราจะรักใครสักคน
ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราจึงไปรักเขาได้ แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ
♡ การที่เราจะรักใครสักคน.
ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเขาทำอะไรเพื่อเราบ้าง แต่ให้มานั่งถามตัวเองดูว่า วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักแล้วหรือยัง
♡ การที่เราจะรักใครสักคน.
ไม่ต้องไปมัวระแวงว่าเขาจะไปมีใครอื่นนอกเหนือจากเรา แต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก
♡ การที่เราจะรักใครสักคน
ไม่ต้องไปขุดคุ้ยเรื่องราวในอดีตของเขา ว่าเขาเคยมีใครยังไง แต่ให้คิดไว้ว่าทุกวันนี้มีเขาและเราอยู่ด้วยกัน...อดีต..ถึงอย่างไรก็คืออดีต
♡ การที่เราจะรักใครสักคน
ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา แต่ควรพยายามปรับตัวเองให้เข้ากับเขาจะดีกว่า
♡ การที่เราจะรักใครสักคน.
ไม่ใช่การสัมผัสกันด้วยร่างกาย แต่เป็นการสัมผัสกันด้วยหัวใจต่างหาก
♡ การที่เราจะรักใครสักคน.
ไม่จำเป็นต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะการที่เราคอยห่วงใยกันอยู่เสมอๆ ก็สามารถทดแทนคำว่ารักได้ดี แม้สักล้านคำ
♡ การที่เราจะรักใครสักคน.
ไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา แค่เรามีเขาอยู่ในใจทุกนาทีก็พอ
♡ การที่เราจะรักใครสักคน.
อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป
♡ การที่เราจะรักใครสักคน.*
ง่ายยิ่งกว่าการพยายามลบเขาออกไปจากหัวใจ
♡ การที่เราจะรักใครสักคน ~ *
รักเเล้วก้อย่าเอาตัวเองไปติดกะเค้ามากเกิ~นไป!!
ปล. ขอบคุง พลอย เพื่อนสาวนะ ที่ให้ยืมบทกลอนนะ จ๊ะ แทงกิ้วมากๆๆเพื่อนสาว
June 13 ปี 2 ของ kkuการเขียนสแปส ครั้งนี้อาจจะแปลกไปสำหรับผมเพราะทุกครั้งที่เขียนสแปสจะเขียนที่บ้านหรือคอมของตัวเองแต่ครั้งนี้เขียน
ที่ร้านอินเตอร์เน็ต เปนเพราะว่าเน็ตที่หอเน่ามากๆๆๆก็เรยไม่สามารถเขียนสแปสได้
เข้าเรื่องกันหน่อย และแล้วเราก็เปิดเทอมซะที ปี2แล้วซินะ ทำไมมันเร็วจัง รู้สึกเหมือนยังอยู่ปี 1 อยู่เรย ขึ้นปี 2 มาก็มีเรื่องอาราย
มากมายที่รอเราอยู่ เริ่มตั้งแต่ น้องรหัส เพื่อนๆๆที่สาขาเค้าบอกว่าให้พวกพี่ ปี 2 จับฉลากเพื่อเอาน้องรหัส เราก็ไปจับ ได้เปน ผู้ ญ ด้วย
ตอนแรกดีใจ ที่ได้น้องเปน ญ เพราะตั้งใจไว้แต่แรก พอมาอีกวันเปนวันพี่พบน้อง เราก็ไปรอดูหน้าน้องเรา พอเจอหน้ากันครั้งแรกก็ทำ
ให้เราคิดว่า ขอเปลี่ยนเปง ชาย ได้ไหมอ่ะ (อิอิ คิดเล่นๆๆนะน้อง) พี่ก็ดีใจที่ได้น้องมาเปนน้องพี่ แล้วเราก็ทำหน้าที่พี่ที่ดี
โดยการเอาหนังสือไปให้น้องเอ่อ ลืมบอกไปว่า น้องรหัสเรา ชื่อว่า "น้องแพท" มาจากอุบลฯ แล้วก็คุยกันนิดหน่อยถามทุกข์
สุขดิบน้อง เสร็จจากน้องรหัส ก็ไปน้องกีฬาอีก (เห้อ น้องเยอะจิง) แล้วเราอ่ะอยู่สองกีฬา
ทั้ง ซอฟบอล และ วอลเล่ย์ เหนื่อยเรยเรา ตอนเช้าซ้อมซอฟบอล เย็นมาวอลเล่ย์ เหนื่อยๆๆๆๆ
แต่อาทิตย์แรกเรามีภาระกิจกับเพื่อนๆๆ
เก่า รุ่น 5 รุ่นที่ใครๆๆก็ไม่อยากจะจำคือ ไปบริจาคของให้น้องๆๆที่ ขาดแคลน ยากไร้(ขาดแคน ก็ดีดพิณเอานะ อิอิ) ไปกันวันเสาร์
แต่เรากลับไปทั้งแต่วันพฤหัส เพราะเพื่อนมันมารับที่มอเรย ดีๆๆ กลับไปถึงบ้านก็มุ่งตรงไปที่บ้านเรา
(เวลามีงานอารายก็บ้านเรานี้ละตลอดเรย) เตรียมข้าวของและเตรียมงาน และมีสังสรรค์กันนิดหน่อย
และจะมีเพื่อนมาสบทบอีกในวัน ศุกร์ เดินทางมาจากกรุงเทพฯ(แหม ตอนแรก โม้ว่าไม่มา มาไม่ได้ แต่จิงๆๆก็มา)
วันศุกร์เราวุ่นวายกับการเตรียมข้าวของมาก ทั้งซื้อนู้นซื้อนี้ เสร็จแล้วตกเย็นมาเราก็ไปกินข้าวกันที่ร้านประจำ
(ขอบคุณอาจารย์ประทานพร มากนะครับที่เวลาเราไปกิน แล้วลดให้ตลอด อิอิ )
ตอนกินข้าวเรารู้สึกดีมาก ที่เวลากินข้าวแต่ก่อนไม่มีใครกินด้วย แต่มาวันนี้มีใครมากินด้วย มันทำให้เรารู้สึกดีมากอ่ะกินข้าวเสร็จก็
ไปร้อง'เกะกัน ร้องจนถึง ตี1 ก็กลับบ้าน กว่าจะได้นอนก็ ตี4 (นั่งเล่นไพ่กันต่อ) ทั้งๆๆที่พรุ่งนี้เราจะออกจากบ้าน เจ็ดโมง
ตื่นมาตอนเช้ารู้สึกเหนื่อยมาก ก็ไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตา แล้วก็ออกไปกัน เริ่มออกเดินทางประมาณ 7.30น. ใช้เวลาเดินทาง
ประมาณ 45 นาทีก็ถึงโรงเรียนที่เราจะไปบริจาคของ เด็กๆๆออกมาตั้งแถวรอรับเราตั้งแต่เช้า มันเปงภาพที่ดูแล้ว นึกถึงเราให้สมัยก่อน
ถ้าเปนเราเราก็คงจะดีใจที่มีคนเอาของฟรีมาให้ ^_^ ช่วงเช้าก็ทำกิจกรรมกับน้องพี่ๆๆที่เหลือก็แบ่งกันไปพัฒนาโรงเรียน ตัดหญ้าบ้าง
ทาสีสนามเด็กเล่นบ้าง แล้วเราก็หันไปเห็นเพื่อนๆๆที่มาจากกรุงเทพ นั่งตัดหญ้า กันอยู่ โอ้ลืมบอกไป ว่าพวกเพื่อนๆๆที่มานั้น
เปงเพื่อนที่เรียนแพทย์ ที่มหิดล ดีจิงๆๆให้แพทย์มาตัดหญ้าให้ ฮาๆๆ เราก็แอบหนีไปทาสีดีกว่า
( งานใช้กำลังไม่ถนัดอ่ะ อิอิ ) พอถึงเที่ยงก็ไปกินข้าวกิน โดยชาวบ้านที่หมู่บ้านเค้าทำเลี้ยงเรา อาหารก็แบบพื้นบ้าน กินกันเสร็จกะว่า
จะขอแอบนอนซะหน่อย ก็ไม่ได้นอน( เฮ้อ เหนื่อยจิงๆๆนะ) ตอนบ่ายก็ปลูกหญ้า ทาสี จนเสร็จแล้ว ก็ไปปลูกต้นไม้กัน พาน้องๆๆไป
ปลูกต้นคูณ (แต่ทำไม เพื่อนๆๆบอกว่าเราปลูกต้นรัก ก็ไม่รู้ ^_^) ปลูกเสร็จก็เตรียมตัวกลับกัน ถ่ายรูปไว้เปนที่ระลึกแล้วก็กลับ
บ้านกันประมาณ 15.30 ตอนนั้นรู้สึกเหนื่อยมาก อยากจะกลับไปนอนที่สุดเรย แต่ก็ต้องไปส่งเพื่อนๆๆอีก และไปส่งเดะน้อยขี้งอน
ที่กลัวว่าเราจะไม่ไปส่ง ก่อนกลับก็ไปกินไอติมกันนิดหน่อย แต่ตอนนั้น สภาพร่างกาย อ่อนล้ามากกกกก สกปรก มอมเหมือน
ลูกหมาเรย ส่งเพื่อนเสร็จทุกคนก็กลับบ้านไปอาบน้ำอาบท่า กินข้าวตอนแรกกะว่าจะนอนเรย ก็โดยแม่ด่าให้ไปอาบน้ำ(เซ็งเรย)
เสร็จแล้ววันอาทิตย์ก็ตั้งกลับมา ขอนแก่นอีก เฮ้อ ชีวิตอยู่กับการเดินทางจิงๆๆๆ
แต่การเดินทางครั้งนี้มันก็สอนอารายเราได้หลายๆๆอย่าง
มิตรภาพของเพื่อนยังคงอยู่เสมอ แม้เราจะห่างกันไกล การบริจาคสิ่งของ ที่เราคิดว่าไม่มีค่าสำหรับเรา
แต่สำหรับคนอื่นเค้าอาจจะมีค่ามาก และทำให้เรารู้จักกันมากขึ้นนะเดะน้อย
ปล.ขอบคุณฟ้าที่ทำให้เจอเพื่อนๆๆรุ่น5ทุกคน ทุกคนน่ารักเสมอ ดีใจที่มีเพื่อนแบบพวกนายนะ
ขอบคุณแม่ที่ซื้อบ้านไว้อีกหลังที่ทำให้เราได้ไปนอนกัน ได้ไปรวมรุ่นกัน
ขอบคุณนิ่มที่ทำให้รู้จักกับเดะน้อย ถ้านิ่มไม่ให้เมล์มานั้นวันนั้นเราก็คงอาจจะไม่รู้จักกัน
และสุดท้าย ขอบคุณทุกๆสิ่งดีที่เราทำกันในวันนั้นนะ แล้วเราคงจะได้เจอกันอีกนะ เพื่อนๆๆ kpch #05
 May 28 จาเปิดเทอมแล้วว "เคยบ้างไหมที่คนเราก็ไม่กล้าจะพูดความจริงบางอย่าง ทั้งๆๆที่มีคนอีกคนเค้าอยากจะรู้ แต่อาจจะเปนเพราะเหตุผล บางอย่างที่ทำให้เขาไม่อาจจะพูดได้"
ที่เริ่มต้นเขียนไดอารี่ วันนี้อาจจะมาแปลกๆๆหน่อย แต่ประโยคนี้มันก็สอนให้เรารู้ว่า ความจริงบางอย่างก็ไม่ควรที่จะพูดออกมา เก็บมันไว้อาจจะดีกับใครบางคน
และแล้วก็ได้มีโอกาสกลับมาเขียนบล็อกตัวเองซะที หลังจากผ่านภาระกิจต่างๆๆนานับประการ ในช่วงเทอม2 และ ซัมเมอร์
อาจจะเปนเพราะขี้เกียจด้วยละจึงทำให้ไม่ได้เขียนใกล้แล้วที่เราจะต้องเจอกับนรกที่มีจิงที่เราสัมผัสได้ถึงมัน เทอมใหม่กำลัง
ใกล้เข้ามาความรู้สึกตอนนี้ กับ ตอนปีหนึ่ง ไม่คล้ายกันเรย เราทำไมไม่รู้สึกอยากเรียนเหมือนตอนปี 1อ่ะ แล้วก็ย้ายมาอยู่หอนอก
หลังจากต้องทนกับห้องน้ำรวม ห้องที่แสนจะร้อน และความสูงของห้อง (ตั้ง 4ชั้น) ก็ได้ย้ายออกมาซะที เราก็ได้ลองอยู่แล้ว
ช่วงซัมเมอร์ก็ โอเคเย็นสบายดี มีห้องน้ำในตัว ที่นอนก็นุ่ม แล้วก็มีอินเตอร์เน็ตฟรีด้วย เราพึ่งอยู่ว่าอยู่ซัมเมอร์ที่ขอนแก่น
เหมือนอยู่พระอาทิตย์เรย (หรือว่าขอนแก่นใกล้พระอาทิตย์มากที่สุดในประเทศ)
ทำไมมันถึงได้ร้อนมากมาย ไม่ต้องสงสัยเรยว่าทำไมที่ถนนข้าวเหนียว คนถึงได้มาเล่น สงการต์กันเยอะมาก
คงเปนเพราะอากาศที่ร้อนของขอนแก่นนั้นเองเรียนซัมเมอร์ก็แสนจะสบายจนเราคิดว่า มาเที่ยวพักผ่อนมากกว่าวันๆๆเอาแต่กินแล้ว
ก็นอน ตกเย็นมาก็ออกไปเล่นเกมส์กับเพื่อนๆๆทำอย่างนี้อยู่ 1 เดือน จนกลับบ้านมาแม่ถามว่า ทำไมอ้วนขึ้นจังเรย (อิอิ)
กลับมาบ้านก็มาอยู่อีก เกือบๆๆเดือน (ทำไม มอเราปิดนานจัง จนขี้เกียจแล้วนะ) เอ่อจะพูดถึงก็ไม่ได้ อาจจะเปนเพราะโชคชะตา
หรืออารายก็ไม่ทราบทำให้เราได้เจอเพื่อนเก่า ที่อยู่ รร.เดิม ทั้งๆๆที่เราก็เรียนที่ มอเด๋วกันและ คณะก็ใกล้ๆๆกัน
แต่ก็พึ่งมารู้จักกัน อืม ก็ดีอย่างน้อยเราก็มีเพื่อนเพิ่มมาอีกคน
เปิดเทอมไปเราคงไปเลี้ยงน้องรหัสเรา ตามทำเนียมที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาของคณะ และเราก็กินของพี่เค้าไว้มากด้วยอ่ะ
เราต้องขอบคุณพี่จิ๊ก (พี่ปี2) พี่แป๋ว (ปี3) และพี่น้ำ ตอนนี้เปงพี่บัณทิตไปแล้วที่เลี้ยงน้องรหัสคนนี้มานะครับพี่ๆๆ
ต่อไปผมจะดูแลน้องรหัสให้ดีเหมือนที่พวกพี่ๆๆทำดีกับผมนะครับ แต่เอ้ น้องเราจะเปง ญ หรือ ช น้า
สุดท้ายนี้ขอฝากกลอนไว้หน่อยนะ
เทียนที่นำไปจุดเทียนเล่มอื่น
จะไม่สูญเสียความสว่างของตัวเอง แต่จะทำให้ห้องสว่างไสวขึ้น
แล้วจะกลับมาเขียนใหม่อีกครั้งถ้ามีโอกาสนะครับ บายๆๆ
ปล. มีรูปมาฝากในเมื่ออากาศร้อนๆๆก็ต้องมีสิ่งที่ดับร้อนนะครับ ^_^
October 17 ช่วงเวลาแห่งการท่องเที่ยววันนี้วันที่ 18 ตุลา 49
เวลา 0.42 น.
ช่วงปิดเทอม 18 วันนี้เปงเวลาของการท่องเที่ยวของผมจิงๆๆ (ก็ขอเที่ยวหน่อยละกัน)
ก็เวลาไปมหาลัยมันไม่ได้ไปเที่ยวไหนอ่ะก็เรยขอเที่ยวเหนือจรดใต้ละกัน
ผู้สนับสนุนในการเที่ยวของเราในครั้งนี้ก็คือ "แม่" (ไม่ต้องสงสัยผู้สนับสนุนหลักอย่าเปงทางการ)
เงินจากการเที่ยวก็มาจากคนนี้ละ ต้องขอบคุณแม่จริงๆๆละกัน เวลาเปิดเทอมลูกก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนนะแม่
สถานที่แรกที่ไปเที่ยวก็คือ กรุงเทพฯ ลึกลงไปก็คือหอการค้าไทย ไปเที่ยวหาเพื่อน อยู่ 2 คืน 3 วัน
ไปก็ไม่มีอารายมากมาย กิน นอน กับดูสาวๆๆ เพราะฝนตกไม่ได้ไปเที่ยวไหนเรยเพื่อนมันพาไปเซ็ลทรัล ลาดพร้าวที่เดว
ไปแล้วไม่ได้อารายเรย ฝนก็ตกทั้งวัน น่าเบื่อมาก ดีนะที่สาวๆๆเยอะก็เรยพออยู่ได้ถึง 3 วัน
แล้วก็กลับมาชัยภูมิ กลับเพื่อนอีกคน มันกำลังจะกลับบ้านพอดีก็เรยกลับพร้อมกัน ค่ารถก็ สามร้อยกว่าๆๆ จำไม่ได้
กลับมาถึงบ้านพักสองสามวันก็ขึ้นเหนือต่อ ไปบ้านยาย งานนี้ฉายเดี่ยว ไปคนเดว กลัวเหงาก็เรยพกโน๊ตบุ๊คไปเปงเพื่อน
ทำไงได้ก็ไม่มีสาวไปด้วยอ่ะก็ต้องพาคอมไปเปงเพื่อน(เศร้าๆๆๆๆ) ค่ารถแพงมากๆๆๆๆ 655 บาทนั่งก็นานมากตั้ง8ชั่วโมง
นอนไปอย่างเดวครับ ก็มันไม่รู้จะทำอารายดีอ่ะ ไปถึงบ้านยาย 6 โมงเช้า โอ้โห้อากาศดีมากๆๆๆ
หมอกลงเหมือนกับว่ามีทะเลเรย
ชอบอากาศแบบนี้มากเรยอ่ะ พี่สาวขี่รถมารับผ่านทุ่งนา ได้สัมผัสกับไอของหมอก สัมผัสกับอากาศที่บริสุทธิ์ โอ้โห้
ช่างเปงการต้อนรับที่ยอดเยี่ยมจิงๆ มาถึงบ้านยาย ยายก็ทำอาหารพื้นเมืองให้กินเราไม่ได้กินนานมันทำไมช่างอร่อยจิงๆๆ
กินแต่อาหารจานด่วนมามากไปกินอาหารที่ยายทำให้กินแล้วนึกถึงสมัยก่อนมากเรย กินอาหารเสร็จก็ไปเยี่ยมญาติๆๆ
ซะหน่อยไม่ได้เจอกันนาน
ตอนบ่ายก็ขอนอนพักผ่อนเอาแรงซะหน่อยละกัน (ก็มาพักพ่อนไง)
ตอนเช้าป้ามาปลุกตอน6โมงครึ่งชวนไปตลาดเช้า(โอ้โห้อยู่บ้านนะตื่น10 โมงตลอด)บรรยากาศตอนเช้าๆๆมันช่างดีจิงๆ
รู้แบบนี้ตื่นตั้งนานแล้ว ไปตลาดก็ซื้อของมาทำกับข้าวกินกัน อร่อยๆๆไม่ได้กินอาหารแบบนี้มานานมากแล้ว
อยู่บ้านยาย 2 คืน 3 วันก็กลับแล้วอยุ่นานไม่ได้ จิงๆอยากอยู่นานๆๆแต่มีงานต้องกลับมาทำให้เสร็จก่อนไปมหาลัยอ่ะ
กลับตอนบ่ายสาม ถึงชัยภูมิก็ 23.00 น.เหนื่อยล้าตัวมากเรย แต่ก็สนุกดี ไปแล้วคุ้มกับการนั่งรถ 8 ชั่วโมง
แล้ววันหลังจะมาเขียนเล่าต่อนะครับ จำเป็นต้องส่งต้นฉบับแล้ว บายๆๆ |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
o+%ec%95%88%eb%85%95%ed%95%98%ec%84%b8%ec%9a%94%ef%bc%88*%e2%8c%92%e3%83%ae%e2%8c%92*%ef%bc%89+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
